Data publikacji:

Jakie kijki trekkingowe wybrać na wycieczkę w góry?

Lubisz wędrować górskimi szlakami turystycznymi? Jednym z gadżetów, które Ci to ułatwią, są kije trekkingowe. Dobrze dobrane kijki potrafią odciążyć Twoje ciało nawet o 20 kg, co wyraźnie wpływa na wygodę marszu. W jakich sytuacjach przydadzą Ci się kijki trekkingowe oraz czym kierować się podczas zakupu?

Dlaczego warto używać kijków trekkingowych?


Mogłoby się wydawać, że w czasie pieszych wycieczek kijki trekkingowe to jedynie zbędne obciążenie. Kojarzone są bowiem z trudnym, kamienistym terenem, który wymaga dodatkowego podparcia. Jak się jednak okazuje, kijki trekkingowe przydadzą Ci się także na pozornie łatwych szlakach. Dlaczego?

Dzięki dodatkowemu podparciu zyskujesz bezcenne odciążenie pleców oraz stawów. W czasie kilkukilometrowego marszu z ciężkim plecakiem z pewnością odczujesz różnicę. Dużą zaletą jest także większa stabilność na niestabilnej lub śliskiej nawierzchni, tj. śniegu, błocie lub kamieniach. Pamiętaj, że w górach śnieg zalega znacznie dłużej niż na nizinach, więc z dużym prawdopodobieństwem możesz go spotkać nawet w czasie majówki. Kijki trekkingowe przydadzą Ci się do pokonywania strumyków, nad którymi musisz przejść po prowizorycznej kładce.

Zalety kijków trekkingowych zauważysz już podczas wchodzenia na zbocze. Pozwolą Ci odepchnąć się rękami, co odciąży nogi i ułatwi marsz. Największe zalety zauważysz jednak, paradoksalnie, nie podczas wchodzenia, a schodzenia z gór. Asekurując się kijkami wyhamujesz impet i ułatwisz sobie schodzenie, unikając charakterystycznego człapania. Pamiętaj jednak, żeby regulować długość kijków, gdyż w czasie wchodzenia pod górę muszą być krótsze niż podczas schodzenia ze zbocza. W momencie trawersowania warto zaś jeden kijek wydłużyć, zaś drugi skrócić.

Długość kijków trekkingowych


Kijki trekkingowe należy dobrać przede wszystkim do wzrostu użytkownika. Choć mają regulację, najczęściej służy ona jedynie dobraniu długości kijków w konkretnym terenie tj, przy podejściach, zejściach czy trawersach. Wybór zbyt krótkich kijków trekkingowych wymusi na Tobie nienaturalne pochylenie tułowia, zaś zbyt długich — konieczność marszu z uniesionymi ramionami. Obie pozycje, jak nie trudno się domyślić, są bardzo niewygodne.

Jaka więc powinna być długość kijków trekkingowych? W dużym skrócie: taka, by po oparciu kijka o grunt w łokciu powstał kąt prosty lub odrobinę mniejszy. Dla osób o wzroście 160 cm optymalne będą kijki o długości ok. 115 cm, zaś dla osoby mierzącej 190 cm, kijki o długości 135 cm. Warto pamiętać o tym, by nie była to skrajna wartość regulacji, a środkowa. Musisz bowiem mieć pole manewru do wydłużania i skracania kijka (+/- 10 cm)

Materiał


Większość niedrogich kijków trekkingowych wykonana jest z aluminium. To bardzo lekki, a przy tym odporny na uszkodzenia materiał. Jakość kijka zależy od jakości stopu aluminium, dlatego nie warto wybierać najtańszych modeli. Często spotykane stopy duraluminium to AL6000 i AL7000, a wyższa liczba oznacza twardość i trwałość materiału. Zaletą aluminium jest plastyczność, dzięki czemu w momencie nadmiernego obciążenia raczej się wygną, a nie pękną.

Droższą alternatywą dla aluminium są kijki karbonowe. Kije z włókna węglowego są nie tylko twardsze, ale i sporo lżejsze, co docenią miłośnicy ultralekkiego ekwipunku. Do wad karbonu należy jednak zaliczyć kruchość. Choć są bardzo wytrzymałe, w czasie mocnego uderzenia mogą pęknąć. 

Liczba segmentów


Najczęściej spotykane na rynku kijki mają dwa, trzy lub cztery segmenty. Wybór pomiędzy nimi to opowiedzenie się za większą sztywnością i wytrzymałością kijków (dwa segmenty), a mniejszymi wymiarami po złożeniu (cztery segmenty). Najlepiej wziąć pod uwagę wielkość plecaka, do którego zamierzasz przytroczyć kijki i wybrać takie, które nie będą utrudniać dostępu do kieszeni ani wystawać poza jego obrys. 

Mechanizm blokujący


Najprostszym systemem, stosowanym w wielu niedrogich modelach kijków trekkingowych, jest blokada skręcana. Blokowanie segmentu następuje poprzez obrót plastikowego elementu z gwintem, klinującego się wewnątrz segmentów. Jest łatwy w użyciu, jednak podczas mocnego dociskania kijka może się mocno zacieśniać, co utrudni jego odkręcenie.

Drugim popularnym typem blokady jest zewnętrza dźwignia, podobna do tej stosowanej m.in. w statywach fotograficznych. Zaletą blokady zewnętrznej jest łatwość i szybkość użytkowania, a także brak efektu zaciskania się pod wpływem ciężaru.

Droższe kijki trekkingowe wyposażone są w linkę napinającą przechodzącą przez wszystkie segmenty. Ich zaciśnięcie lub poluzowanie polega na przestawieniu dźwigni napinającej linkę. System ten stosowany jest w lekkich modelach kijków trekkingowych przeznaczonych dla biegaczy lub osób szukających oszczędność wagi ekwipunku w każdym, nawet najdrobniejszym elemencie.

Dodatkowe funkcje odśnieżarki


Uchwyt

O wygodę chodzenia z kijkami dbają ergonomiczne uchwyty. Powinny być wykonane z antypoślizgowego materiału, dobrze radzącego sobie z potem. Najmniej przyjemnym materiałem jest twardy plastik stosowany w tanich kijkach trekkingowych. Znacznie lepiej sprawdza się korek, miękka guma lub pianka antypoślizgowa.

Oprócz materiału ważne jest także wyprofilowanie rękojeści. Zazwyczaj opiera się to na dostosowaniu profilu uchwytu do kształtu dłoni oraz lekkich pochyleniu ich do przodu, do zapobiega nadwyrężeniu nadgarstka. W niektórych kijkach spotkasz także przedłużone rękojeści, umożliwiające zmianę wysokości chwytu bez regulacji długości kijów.

Rozpoczynając podróżowanie z kijkami trekkingowymi, może się okazać, że już nigdy z nich nie zrezygnujesz. Przed pierwszym zabraniem ich na szlak przećwicz jednak technikę marszu „na sucho” w ogrodzie lub miejskim parku. Wbrew pozorom prawidłowe chodzenie z kijkami nie jest tak proste i wymaga nauki. Wystarczy jednak kilka chwil, by złapać odpowiedni rytm.

Autor: Szymon Sonik