Data publikacji:

Anaplazmoza u psa. Objawy i leczenie

Czy wiesz, że można wyróżnić przynajmniej cztery groźne dla zdrowia i życia psów choroby, które są przenoszone przez kleszcze? Jedną z nich jest anaplazmoza. Sprawdź, jakie są objawy anaplazmozy u psa, jak leczyć psa z anaplazmozą i jak zapobiegać inwazji kleszczy.

pies

Choroby odkleszczowe groźne dla zdrowia i życia psów

Można wyróżnić cztery choroby odkleszczowe, które są bardzo groźne dla twojego czworonoga:

  • babeszjoza,
  • borelioza,
  • anaplazmoza,
  • erlichioza.

Czym charakteryzuje się anaplazmoza u psa? Zobacz objawy i leczenie choroby.

Anaplazmoza u psa – przyczyny

Anaplazmoza to choroba transmisyjna, którą wywołują bakterie przenoszone przez kleszcze. Wyróżnia się dwa czynniki patogenne, które wywołują chorobę:

  • Anaplasmoza phagocythophilum – wywołuje anaplazmozę granulocytarną. Bakterie mają powinowactwo do granulocytów.
  • Anaplasma platys – wywołuje anaplazmozę trombocytarną. Bakterie mają powinowactwo do płytek krwi (trombocytów).

Anaplazmoza – objawy u psa

Objawy anaplazmozy granulocytarnej u psa

  • gorączka,
  • apatia,
  • obniżony apetyt,
  • bolesność mięśni,
  • bladość błon śluzowych,
  • wybroczyny na błonach śluzowych,
  • obecność krwi w kale,
  • wymioty,
  • biegunka,
  • kulawizna,
  • krwawienie z nosa.

Objawy anaplazmozy trombocytarnej u psa

Choroba może przebiegać bezobjawowo u części psów lub może dawać objawy niespecyficzne, takie jak gorączka, osłabienie apetytu, ospałość czy posmutnienie. W ostrej fazie choroby stwierdza się obecność krwi w kale, krwawienia z nosa, wybroczyny i wynaczynienia.

Objawy anaplazmozy u psów są niespecyficzne, dlatego nie da się jej potwierdzić czy wykluczyć bez wykonania badań dodatkowych. Badania hematologiczne i biochemiczne wykazują zazwyczaj małopłytkowość, limfopenię (obniżoną ilość białych krwinek we krwi) oraz niedokrwistość.

Anaplazmoza u psów – diagnostyka

Lekarz weterynarii stawia diagnozę na podstawie wywiadu z opiekunem, badania klinicznego psa i na podstawie wyników badań dodatkowych. Ważnym czynnikiem, który sugeruje wykonanie diagnostyki w kierunku anaplazmozy, jest obecność kleszcza na ciele psa w przeszłości lub przebywanie psa na terenie, w którym kleszcze obficie występują.

Specjalista zazwyczaj wykonuje tzw. szybkie testy serologiczne, które wykrywają przeciwciała przeciwko A. phagocytophilum i A. platys już w ciągu kilku minut.

Anaplazmoza – leczenie

Lekiem z wyboru w leczeniu obu chorób jest doksycyklina, czyli antybiotyk z grupy tetracyklin. Antybiotykoterapia jest długa. Zaleca się podawanie psu preparatu przez kilka tygodni, według ścisłych zaleceń lekarza weterynarii. Co ciekawe, ten sam antybiotyk jest stosowany w leczeniu innych chorób odkleszczowych, np. babeszjozy, boreliozy czy riketsjozy.

Niektóre psy wymagają leczenia wspomagającego, które w zależności od objawów polega na stosowaniu preparatów przeciwzapalnych i przeciwbólowych, płynoterapii czy transfuzji krwi.

Pamiętaj! Leczenie psa z anaplazmozą może być prowadzone tylko i wyłącznie przez lekarza weterynarii. Nigdy nie podawaj czworonogom leków i preparatów na własną rękę. Chcą pomóc, możesz tylko zaszkodzić swojemu pupilowi.

Jak zapobiegać anaplazmozie u psa?

Najbardziej skuteczną formą zapobiegania chorobie jest ochrona przed kleszczami za pomocą specjalistycznych preparatów, które dostaniesz w placówkach weterynaryjnych i dobrych sklepach zoologicznych (także tych internetowych).

Istnieje szereg różnych rodzajów preparatów chroniących psy przed kleszczami. Dobór odpowiedniego zawsze powinien być skonsultowany z lekarzem weterynarii, który dobierze najlepszy środek. Mogą to być np.:

  • obroża przeciwko kleszczom dla psa,
  • tabletka przeciwko kleszczom dla psa,
  • płyn typu spot-on przeciwko kleszczom dla psa.

Anaplazmoza u psa – rokowanie

Rokowanie zależy w dużej mierze od ogólnego stanu psa w momencie rozpoczęcia leczenia oraz od tego, w jakiej fazie choroby rozpoczęto terapię. Antybiotykoterapia jest skuteczna, ale niestety istnieje ryzyko, że nawet kilkutygodniowe podawanie silnych antybiotyków nie będzie wystarczające, by całkowicie wyeliminować bakterie z organizmu psa. Choroba może wówczas przejść w stan utajony, o czym każdy psi opiekun powinien wiedzieć.