Data publikacji:

Piekarnik z funkcją pirolizy. Co to jest i do czego służy?

Decydując się na nowy piekarnik do zabudowy lub kuchenkę wolnostojącą, możemy spotkać się z funkcją tzw. pirolizy, która staje się coraz bardziej popularna wśród producentów AGD. Przedstawiamy informacje na temat jej przeznaczenia i opisujemy, na jakiej dokładnie zasadzie działa. Zobacz, co to jest pyroliza.

piroliza

Piroliza: co to jest?

Wytwórcy sprzętu AGD konkurują ze sobą niezwykle zażarcie, starając się zaoferować jak największą liczbę funkcji ułatwiających życie konsumentom. Nie inaczej jest w przypadku piekarników, które dawno przestały być prostymi urządzeniami, w których można było jedynie zmienić temperaturę i włączyć światło.

Do tej pory większość z nowych opcji skupiała się głównie na przygotowaniu potraw, a więc poprawie szybkości i jakości pieczenia. I to na te elementy zwracano uwagę przy odpowiedzi na pytanie, jaki piekarnik do zabudowy wybrać.

Obowiązek czyszczenia wnętrza sprzętu pozostawał więc nieustannie niezwykle żmudnym zajęciem, wymagającym użycia silnych chemicznych środków czyszczących oraz sporej siły. Piroliza, określana w Polsce także często nazwą „pyroliza”, jest funkcją umożliwiającą znaczące przyśpieszenie i zautomatyzowanie tego procesu.

Na czym polega funkcja pirolizy w piekarniku?

Jak wiemy, piekarnik może być niezwykle trudny w czyszczeniu. Tłusty brud i zwęglone resztki potraw przylegają niezwykle mocno do metalowej powierzchni jego komory. Piroliza zamienia dosłownie te wszystkie zabrudzenia w drobny pył. Jest to możliwe dzięki specyficznej konstrukcji urządzenia.

Piekarnik dokonuje samooczyszczenia się za sprawą niezwykle wysokiej temperatury. Nagrzewa się on bowiem aż do 500 stopni Celsjusza. Tak wysokiej wartości nie są w stanie osiągnąć żadne standardowe urządzenia, ponieważ jest ona zwyczajnie nieprzydatna przy przygotowywaniu jakichkolwiek potraw.

Temperatura ta jednak wypala każdy bród znajdujący się wewnątrz komory i zamienia go w pył, który po wychłodzeniu bez problemu usuniemy lekko zwilżoną wodą szmatką.

Jak i kiedy włączamy czyszczenie pirolizą?

Proces pirolizy przebiega kompletnie automatycznie i jest zazwyczaj przypisany do specjalnego programu kuchenki lub piekarnika. Czyszczenia trwa około dwie godziny i powinniśmy dokonywać go w regularnych odstępach czasu (najlepiej około dwóch miesięcy przy częstym pieczeniu).

Przed włączeniem funkcji musimy zadbać jednak o kilka szczegółów. Najpier wyjmujemy z wewnątrz wszystkie ruszty i blachy. Producenci zalecają też lekkie zeskrobanie największych zanieczyszczeń. Warto pamiętać, że plamy po kwaśnych produktach, jak sos pomidorowy, mogą na skutek reakcji chemicznych odbarwić ściankę piekarnika. Spalanie zabrudzeń powoduje wydzielanie się ostrego dymu, warto więc zadbać, by piekarnik posiadał filtr powietrza.

Przeczytaj również: Piekarnik do zabudowy: ranking

Czyszczenie pirolityczne a katalityczne

Producenci poza pirolizą stosują także inne metody automatycznego czyszczenia piekarników. Czyszczenie katalityczne działa na zbliżonej zasadzie, co pirolityczne. Podczas procesu usuwania zabrudzeń piekarnik osiąga jednak niższą temperaturę, bo od około 300 do 350 stopni Celsjusza.

Podstawą działania systemu są specjalne emaliowane wkłady katalityczne wsuwane w ścianki komory. Są one pokryte mikrootworami, w które wnika bród ulegający następnie spaleniu i zamianie w popiół, który z łatwością usuwamy ściereczką. Panele katalityczne trzeba jednak regularnie wymieniać.

Czyszczenie pirolityczne a parowe

Drugą alternatywą dla pirolizy będzie czyszczenie parowe. Piekarniki wyposażone w opcję mają dedykowane pojemniki na wodę. Po włączeniu trybu usuwania zabrudzeń jest ona podgrzewana, tworząc wewnątrz komory kłęby pary, które zmiękczają stwardniały i przypalony bród. Proces trwa nie dłużej niż pół godziny.

Niestety efekty jego działania nie są tak dobre, jak w przypadku pozostałych metod, ograniczając się do ułatwienia przebiegu zwykłego czyszczenia. Użytkownik po wystudzeniu piekarnika jest bowiem nadal zmuszony do jego szorowania gąbkami lub szmatkami przy użyciu środków chemicznych.

Autor: Michał Kułakowski