Data publikacji:

Latarka czołowa - jaką wybrać?

Jest lekka, nie zajmuje rąk i wykorzystasz ją w dziesiątkach sytuacji. Latarka czołowa to narzędzie, które zdecydowanie warto mieć w domu, w samochodzie czy w plecaku. W jakich sytuacjach popularna czołówka nie ma sobie równych i jaką wybrać, by była jak najbardziej użyteczna?

Dlaczego warto kupić latarkę czołową?

Latarka czołowa kojarzy ci się wyłącznie z ekwipunkiem górników? Czas zmienić to przekonanie. Jak się okazuje, wiele zastosowań czołówki znajdziesz w codziennym życiu. Latarka czołowa przyda ci się chociażby podczas górskich wycieczek, wieczornych spacerów z psem czy w czasie joggingu. Będzie także nieoceniona podczas prac, w których potrzebujesz obu rąk, np. przy remoncie w domu, naprawie samochodu lub wymianie koła po zmroku. Jeśli lubisz letnie biwaki pod namiotem lub w przyczepie kempingowej, latarka czołowa ułatwi zaś znacznie życie obozowe. Niewielką latarkę czołową bez trudu zmieścisz w schowku samochodowym lub kieszeni plecaka, a sytuacji, w których ci się przyda, będzie bardzo dużo, zwłaszcza zimą.

Moc latarki czołowej

Moc strumienia światła określa się w lumenach. Czym wyższa liczba lumenów, tym mocniej świeci latarka. Co jednak ciekawe, nie zawsze więcej znaczy lepiej. Do spacerowania, czytania mapy lub prostych prac obozowych wystarczy zaledwie 50-100 lumenów, natomiast do jazdy rowerem w terenie lub przeczesywania dużego obszaru może być potrzebna latarka o mocy nawet powyżej 500 lumenów. Pamiętaj jednak, że duża moc oznacza krótszą pracę na jednym ładowaniu, więc w większości przypadków i tak nie będzie wykorzystywana. Zwróć także uwagę nie na to, jaka jest realna moc latarki. Wielu producentów podaje maksymalną moc trybu chwilowego, który trwa 1-2 minuty. Po tym czasie latarka automatycznie przechodzi w sporo niższy tryb świecenia.

Tryby świecenia

Aby zapewnić maksymalną użyteczność urządzenia oraz długą pracę na jednym ładowaniu (lub baterii), producenci latarek oferują kilka trybów świecenia. Najniższy z nich to ok. 0,5-1 lumena, imitujący światło świeczki. Ten tryb jest idealny do czytania mapy lub prostych obozowych czynności. Użyteczny może być także tryb migający, który w awaryjnej sytuacji pozwoli przedłużyć działanie latarki oraz może posłużyć np. do poinformowania służb ratowniczych o twojej lokalizacji. Wyższe tryby określane są zarówno liczbą lumenów, jak i procentem maksymalnej mocy (np. 25%, 50%, 75%). Czym więcej trybów, tym łatwiej ustawić satysfakcjonującą moc latarki.

Niektóre latarki czołowe wyposażone są w czerwoną diodę. Wbrew pozorom, nie służy ona do stworzenia na biwaku romantycznej atmosfery. Czerwone światło, w przeciwieństwie do białego, nie niszczy adaptacji do widzenia w ciemności, więc po wyłączeniu czerwonego oświetlenia nie następuje charakterystyczny moment chwilowego oślepnięcia.

Zasilanie latarki czołowej

Dwa najpopularniejsze sposoby zasilania latarki czołowej to zasilanie akumulatorowe oraz bateryjne. Czołówki z wbudowanym akumulatorem są droższe od tych na wymienne baterie, jednak koszt ten może się zwrócić. Jeżeli często używasz latarki, doładowywanie akumulatora na dłuższą metę jest ekonomiczniejsze i korzystniejsze dla środowiska niż wymiana baterii. Z drugiej zaś strony latarki czołowe zasilane bateriami nie są uzależnione od źródła prądu, więc możesz z nich korzystać przez wiele dni. W momencie rozładowania wystarczy wymienić baterie na nowe. W niektórych przypadkach to znacznie lepsze rozwiązanie niż ładowanie latarki z sieci lub powerbanka. Kompromisem pomiędzy dwoma typami zasilania są latarki na wymienne akumulatory, które można wielokrotnie ładować.

Waga i system mocowania

Najprostsze latarki czołowe ważą kilkadziesiąt gramów. Są niewielkie, mają elastyczny pasek okalający głowę i zajmują niewiele miejsca, więc można je mieć cały czas przy sobie. Mocniejsze urządzenia wymagają jednak solidniejszego mocowania, dlatego stosuje się w nich dodatkowy pasek poprzeczny, zapobiegający zsuwaniu się latarki na oczy. W cięższych czołówkach, o dużej pojemności, baterię montuje się na tylnej części paska. Akumulator jest wówczas połączony z lampą za pomocą kabla. Takie rozwiązanie sprawia, że latarka nie ciąży przy czole, a równomierny rozkład wagi zapewnia lepszą stabilność. W przypadku latarek ważących 200 g lub więcej ma to spore znaczenie.

Kąt świecenia i zasięg

Powszechnie pomijanym parametrem latarki czołowej jest kąt świecenia. Zupełnie niesłusznie, bowiem w dużym stopniu wpływa on na to, jakie oświetlenie zapewni latarka. Czołówki o szerokim kącie świecenia umożliwiają obserwowanie dużego pola terenu bez odwracania głowy, co przydaje się np. podczas spacerów czy na biwaku. Dają naturalne i miękkie oświetlenie, o które dba montowany w latarce dyfuzor. Dzięki niemu będziesz doskonale widzieć to, co znajduje się przed tobą, a jednocześnie nie oślepisz swoich współtowarzyszy.

Z drugiej zaś strony w niektórych warunkach lepiej sprawdzą się latarki o wąskim, skupionym strumieniu światła. Jeżeli potrzebujesz latarki do ekstremalnej jazdy na rowerze, przeczesywania terenu lub precyzyjnego doświetlania obszaru roboczego, soczewka skupiająca światło lepiej wykorzysta maksymalną moc latarki.

Czołówka do biegania

Latarki czołowe do biegania to nowa, acz szybko rozrastająca się gałąź czołówek. Nic dziwnego, wszak doskonale poprawiają bezpieczeństwo trenowania po mroku lub przed świtem. Jaka powinna być czołówka do biegania? Przede wszystkim musi być lekka, by nie trzęsła się i nie przesuwała na głowie w trakcie biegu. Ze względu na pracę w zmiennych warunkach pogodowych, musi być odporna na deszcz. W skali wodoodporności od IPX0 (brak ochrony) do IPX8 (odporna na zanurzenie w wodzie) powinna mieć przynajmniej klasę IPX4, która umożliwia wędrówkę w deszczu. Ponadto czołówka do biegania zazwyczaj ma dość szeroki kąt świecenia, ułatwiający orientację w terenie. Ciekawym rozwiązaniem jest dodatkowa czerwona lampka znajdująca się z tyłu głowy, która zapewnia lepszą widoczność biegacza.
Autor: Szymon Sonik